هرس به معنای بریدن و کوتاه نمودن شاخه های درختان و درختچه هاست. این کار باعث تقویت نهال گشته و عمر آن را طولانی می کند. به وسیله هرس می توانید درختان را هر طور که مایلید با سلیقه خودتان فرم بدهید
تا شکل مناسب پیدا کنند.
زمان مناسب:
اواخر پاییز یا اواخر زمستان، زمان مناسبی برای هرس درختان و درختچه هاست.
درختان میوه مانند سیب و گلابی را بعد از برداشت میوه هرس کنید. اگر تا پایان پاییز یا اوایل زمستان فرصت کافی برای این کار نیافتید، اواخر زمستان قبل از بیدار شدن درخت از خواب زمستانه به این کار اقدام نمایید.
هرس درختان و درختچه های
زینتی:
همان طور که گفته شد در گیاهان زینتی هدف هرس، تربیت شاخه ها و ایجاد فرم مناسب است. مثلاً درختان بالا رونده را لازم است طوری هرس کنیم که به قیم یا داربست تکیه زده و در مسیر خود بالا بروند.
با قطع نوک شاخه های شمشاد آنها را صاف و یکدست کنید و به درختان سوزنی برگ، فرم دلخواه بدهید. بسیاری از سوزنی برگها قابلیت طبقه طبقه شدن را دارند. در صورتی که مایل باشید می توانید آن را به شکل مطبق در آورید.
روش هرس:
بسیاری از شاخه های درختان در کنار یکدیگر رشد می کنند. در این صورت ممکن است به هم بپیچند و برای سایر شاخه ها ایجاد مزاحمت کنند.
از دو شاخه مجاور هم یکی را که ضعیف تر از دیگری است یا در قسمت داخل قرار گرفته حذف کنید. همه شاخه ها باید امکان استفاده از نور و هوای کافی را داشته باشند.
بعضی از شاخه ها از تنه درخت خارج شده و به صورت عمودی رشد می کنند. این شاخه ها که اصطلاحا (نَرَک) گفته می شوند نه تنها میوه
تولید نمی کنند بلکه برای شاخه های بار دهنده مزاحمت زیادی ایجاد می کنند. شاخه های نرک را حذف کنید.
حذف کلیه پاجوشها و شاخه های نرک به رشد بهتر و تقویت درخت کمک می کند.
هر قدر شاخه های جانبی نهال بیشتر هرس شود تنه اصلی بهتر رشد نموده و درخت، بلندتر خواهد شد.
برای اینکه درخت کوتاه گشته و گسترش جانبی پیدا کند قسمتی از بالای تنه اصلی را قطع کنید.
در درختان خزان پذیر، هرس را از سال اول شروع کنید. در سال اول فقط دو بازو روی تنه اصلی نگهداری نموده و بقیه شاخه ها را حذف کنید. سال بعد به اندازه یک سوم از طول قسمت تازه رشد کرده را قطع کنید. همچنین کلیه شاخه هایی را که از کنار یکدیگر عبور نموده اند، شاخه های بیمار و آفت زده و قسمتهایی را که مورد تهاجم سوسکهای چوبخوار قرار گرفته اند، ببرید